زنان اولین معلمان جامعه هستند، که به فرزندان جامعه، داناییهای لازم را منتقل میسازد و بدون شک اولین معلمان جامعه باید از دانش لازم برخوردار باشند.
اما در افغانستان، درسال جاری نسبت به سال های قبل ، بعد از بازگشایی دانشگاهها به روی محصلان ذکور و اناث در کشور، تعدادی از محصلین خانم به دلایل گوناگون ترک تحصیل کردند.
صدیقه محمدی، محصل دانشکدهی ژورنالیزم دانشگاه کابل؛ عوامل سیاسی اقتصادی و مشکلات خانوادگی را سبب ترک تحصیل دختران میدانند .
وی میگوید که بعضی ازخانوادهها به دلیل نداشتن پول کافی برای مصارف تحصیلی دختران شان، آن ها را از تحصیل بازمیدارد اما تغییر نظام در کشور و وضع بعضی ازمحدودیت ها ازسوی حکومت امارت اسلامی افغانستان بر زنان، شماری زیادی از خانوادهها اجازهی ادامهی تحصیل را برای دختران شان نمیدهند.
این درحالی است که در بعضی از ولسوالیهای دور دست کشور همچنان به دلایل مختلف بعد از ختم مکاتب، دختران شان را از رفتن به دانشگاه منع می کند.
خانم محمدی، همچنان افزود که ترک تحصیل دختران در یک جامعه، پیامدهای ناگوار بر آیندهی یک کشور داشته و تآثیری منفی بر زندگی شهروندان میگذارد.
او اضافه کرد که یک زن زمانیکه از تحصیل باز ماند نمیتواند از حقوق خویش دفاع نموده و یک زندگی مرفع برایش بسازد
زهرا فرهمند (نام مستعار )یکی از محصلان طبی دانشگاه کابل از جمله دخترانی است که بعد از تحولات اخیر در کشور، در اثر مخالفت فامیلِ شوهر، مجبور به ترک تحصیل شده است.
خانم فرهمند، با اظهار نگرانی از عدم ادامهی تحصیلش میگوید برای رسیدن به رشتهی دلخواه خویش سخت تلاش کردم و امیدوار یک آیندهی خوب داشته باشم؛ اما تحولات سیاسی تمام آرزوهایم را ازمن گرفت.
این درحالی است که بیشتر از یک سال از بسته ماندن مکاتب میگذرد و هزاران دخترافغانستانی همانند در انتظار در یک آیندهی نامعلوم به سر میبرند .
رخشانه شفایی، کابل
