در بیست سال پسین نویسنده های کشور پیشرفت های چشمگیری در عرصه نشر کتب مختلف داشتن و بیشتر کتاب ها مورد استقبال گرم مردم قرار میگرفت. تعداد نویسنده های جوان در حال افزایش بود و بیشتر آنها کتاب های شان را نشر کرده بودند؛ اما با تحولات اخیر بیشتر نویسنده ها و کسانی که اهل قلم بودن کشور را ترک کردند که این یک خلاه هنری و فرهنگی حساب میشود.
افغانستان بخاطر سیر تحولات که همیشه دچار آن بوده از فرهنگ کتاب خوانی و نشر کتاب نسبت به کشور های دیگر عقب مانده و فیصدی سرانه مطالعه کمتر از حد معمول است.
عطاالله یکی از مسولین انتشارات کتاب در کابل میگوید؛ سال های قبل سالانه هشتاد تا صد کتاب جدید نشر می شد و اما امسال تعداد چاب کتاب جدید به ده تا رسیده است.
وی دلیل اُفت نشر کتاب را در محور نبود انگیزه و بودجه کافی نویسندگان عنوان میکند و همچنان شاکی از بلند رفتن قیمت کاغذ برای چاپ است.
احمد (مستعار) نویسنده میگوید «یک نویسنده زمانیکه کتابش را برای نوشتن آغاز میکند که خواننده داشته باشد ولی مردم این روز ها توانایی خرید کتاب را ندارد و شماری از نویسندهها کتاب خود را در کشور دیگر به انتشار میرساند و در شرایط کنونی آزادی کلامی و نوشتاری از آنها سلب شده و این باعث دلسردی نویسنده ها از نوشتن کتاب جدید شده است.»
در همین حال، میرویس، دانشجوی دانشکده ادبیات بیان میدارد که در طول سال های قبل برای رشد نویسنده ها و تشویق آنها نمایشگاه های کتاب و مرکز های فرهنگی برگزار میشد اما امسال نبود امکانات و رفتن نویسنده ها در این روند انحلال شده است.
از سوی هم، کاهش سرانه مطالعه و رکود اقتصادی چرخه تولید متون را به رکود مواجه کرده است.
سکینه ناصری
