در طی چند سال اخیر افغانستان از جمله کشور های غمگین در جهان معرفی شده است و یکی از کشور های محسوب میشود که مردم آن با بیشترین مشکلات دست پنجه نرم میکند، فقر اقتصادی، تغیر نظام، سیاست ضعیف و بیسوادی اکثریت مردم باعث این شده که بیشترین فشار های روحی را تحمل کند و در یک نیم سال اخیر با قدرت رسیدن امارات اسلامی در افغانستان محدودیت ها در کشور زیاد شده که از جمله مسدود شدن مکاتب، دانشگاه ها است که تاثیر عمیق روی یک قشر جامعه که دختران و زنان هستن گذاشته است.
فاطمه یکی از دانشجویان دانشگاه کابل میگوید وضعیت روحی مناسب ندارد چون پلان ها و برنامه های که برای آینده خود داشت فعلا نمیتواند به آن برسد و فکر کردن به آینده برایش زجر آورد شده است.
زحل یکی از دختران صنف یازده مکتب است میگوید یک نیم سال شده که برای بازگشایی مکاتب چشم به راه است و آرزو دارد سال آینده بتواند مکتب برود.
راحله مادر است که سه دختر دارد میگوید از زمان که مکتب بسته شده دختران اش از فشار های روانی زجر میکشد و چندین بار به روانشناس مراجعه کرده است.
سازمان نجات کودکان در یک گزارش بیان کردن که نزدیک به چهار میلیون کودک و نو جوان در افغانستان از فشار های روحی رنج میبرد که در اکثریت موارد افسردگی حاد منجر به خودکشی شده است.
داکتر خالد ناصر روانشناس میگوید که نداشتن امنیت شغلی و روحی بیشتر باعث این شده که اکثر مردم از روان نامناسب رنج ببرد و برای کمک به کسانی که از افسردگی روحی رنج میبرد گارگاه های روانشناسی برگزار میکند تا بتواند به کسانیکه نیاز دارد به آنها کمک کند.
این در حالی است که در هفته اخیر با نشر اعلامیه حضور زنان در دانشگاه و نهاد های خصوصی منع شده است که باعث رنجیش و فشار های روحی زیادی بالای اکثریت زنان شده است و در کنار آن فقر اقتصادی یک معضله دیگر در جامعه میباشد که بیشتر مردم از آن رنج میبرد که در نهایت به افسردگی دچار میشود. و مردم از حکومت حاکم خواستار زمینه کار و تحصیل هستن تا بتواند با روحیه سالم نفقه فرزندان و خانواده خود را بدست بیارد.
سکینه ناصری
خبرگزاری حاما
